باغ وحشی و گیاهان بومی
میخواهیم بگذاریم زمین سیاگالش وحشی بماند پس به گیاهان خودرو نه به عنوان علف هرز بلکه به دید پوشش گیاهی بومی نگاه میکنیم. این گیاهان خانه جانوران دیگری هستند و شکارگاه جانورانی دیگر. شاید نتوانیم در مقیاس بزرگ به برگشت تعادل به اکوسیستم جلگه گیلان کمک ارزندهای کنیم اما این تکه زمین در میان شالیزارهایی که پیشتر پر از بوته و درخت و تنوع موجودات زنده بودهاند میتواند پناهی باشد برای مرغ حق، حواصیل شب، مارمولک شکمسبز و لاسرتای خزری.
با کاشتن و حفظ گیاهان بومی نیاز آبیاری این گیاهان در فصل تابستان به حداقل میرسد چون در طی میلیونها سال به اقلیم سازگاری پیدا کردهاند و برای زندهماندن نیازی به دخالت ما ندارند.
حفظ گیاهان بومی
سعی کردهایم با کاشتن گیاهان بومی مثل گونههای ارزشمندی چون سرخدار، انجیلی، افرا شیردار و نمدار و انبوه نگه داشتن پرچینها و حفظ درختان موجود چون توسکا و درخت آزاد زیبایمان زیستگاه مناسبی برای موجودات زندهی دیگر ساکن سیاگالش باشیم که آنها ساکنان اصلی این باغ هستند.
سم و کود
سم و کود شیمیایی در باغ استفاده نمیشود. سلامت هرم تغذیه جانداران منطقه به عملکرد با بستگی دارد.
پسماند، فاضلاب و زباله
تا جای ممکن از شویندههای اسیدی در آشپزخانه و زمان شست و شوی سرویسهای بهداشتی استفاده نمیکنیم. زبالههای تر را در جعبههایی به کمپوست تبدیل میکنیم و به خاک بر میگردانیم. بیشتر زبالههای خشک را به ضایعاتی میبریم با این امید که دوباره به چرخه مصرف برگردد.
فاضلابمان سپتیک است و فاضلاب آشپزخانه هم به صورت جداگانه وارد یک چاه با دیوارهی سیمانی میشود تا وارد آبهای سطحی نشود.
ساخت و ساز
انباری، خانه بنفشه و سجاد و خانه شالی همه پیش از این در زمین وجود داشت. با تعمیر و مرمت سازههای قبلی تلاش کردیم ردپای تازهی انسانی در زمان ساخت به جا نگذاریم. گنبد کبود هم بر رد انبار مخروبهای که قابل بازسازی نبود ساخته شد و در ساختن سکوی زیرش هیچ میزان سیمانی با خاک در تماس نیست.
گنبدهای اقامتی رو پایههایی ساخته شدند که از زمین فاصله بگیرند، پی ندارند و نه خاک در زمان ساخت و بهرهبرداریشان آسیب دیده و نه زیستگاه قورباغهها و لاکپشتها و الیکاییهای اطرافشان را تخریب کردهاند. گرچه این گنبدها از مصالح بومآورد ساخته نشده اما همه اجزایشان قابل بازیافت است و اگر روزی از روی زمین برچیده شوند اثرشان بر خاک نزدیک به صفر خواهد بود. داخل گنبدها از عایق استفاده شده تا هدررفت حرارتی را به حداقل برساند و مصرف انرژی را متعادل کند.
سرویس بهداشتی تنها سازه سنگینی بود که ساختیم چون نگران بودیم با سازههای سبک نتوانیم استانداردهای نظافت و راحتی را در هنگام میزبانی رعایت کنیم.